Ο ερευνητής που ερευνά το υπερβατικό, θα πρέπει να ξέρει ότι ποτέ δεν θα έχει χειροπιαστές αποδείξεις για να υποστηρίξει τις απόψεις του και τις εμπειρίες του. Γιατί οι υπερβατικοί και ουράνιοι κόσμοι δεν δίνουν διαπιστευτήρια σε κανέναν.

Μπορεί ο ερευνητής να ταξιδέψει κατά βούληση με το αιθερικό του σώμα, μακριά από το φυσικό, με την ταχύτητα της σκέψης, με απόλυτη διαύγεια νοημοσύνης και αυτοσυνείδηση. Μπορεί να βιώσει εμπειρίες, να συλλέξει πληροφορίες και να τις καταχωρήσει σαν γνώση στον εγκέφαλο του. Μπορεί στα ανώτατα επίπεδα να αποκτήσει γνώσεις και να κάνει τα ταξίδια αυτά με το φυσικό του σώμα, αλλά ποτέ δεν θα μπορέσει να φέρει σαν απόδειξη όντα που ανήκουν σε άλλη διάσταση, ή να αποδείξει την ύπαρξη τους με υλικά πειστήρια. Οι κόσμοι της ψυχής και του πνεύματος, είναι υπαρκτοί, μόνο που δεν μπορούμε να τους ψηλαφίσουμε, όπως γίνεται με τον υλικό μας κόσμο. Πολλοί απογοητεύονται και παραιτούνται γιατί είναι ανυπόμονοι και άλλοι θεωρούν τις εμπειρίες επαφής με τις υπερβατικές οντότητες ψευδαισθήσεις, παραισθήσεις ή οφθαλμαπάτες. Χρειάζεται υπομονή και έρευνα γιατί οι υπερβατικές εμπειρίες από μόνες τους περιέχουν το στοιχείο του μυστηρίου και του φόβου.

Η μεγαλύτερη προϋπόθεση για να πάρει ο άνθρωπος επαφή με το υπερβατικό και το θείο, είναι η αγάπη που πρέπει να πλημμυρίζει την καρδιά του. Η αγάπη είναι το ένδυμα της μακαριότητας, είναι η εξιλέωση των ανομημάτων, είναι η αναγέννηση της ζωής. Όταν αγαπά ο άνθρωπος μπορεί και χαίρεται, όχι μόνο με τη δική του χαρά, αλλά και με τη χαρά των άλλων και τότε ανοίγουν οι πόρτες των ουρανών διάπλατα. Η υγιής πνευματική αγάπη είναι αιώνια και ακολουθεί τον άνθρωπο και μετά τον θάνατο. Για να μάθεις να γράφεις χρειάζεται κάποιος να σου μάθει τα γράμματα. Για να αναζητήσεις το υπερβατικό και το ουράνιο, κάποιος πρέπει να σου πει ότι υπάρχει και πως θα το συναντήσεις. Για να σου πει κάποιος πως θα αγαπάς δεν γίνεται, αν δεν το καταλαβαίνεις. Είναι βέβαιο ότι η αλήθεια πρέπει να αποκαλύπτεται μόνο στους άξιους, που μπορούν να τη σεβαστούν και να την καταλάβουν, για να αποκτήσουν τις αρετές της σεμνότητας, της πιστότητας, της ελευθεροφροσύνης της δικαιοσύνης και της εγκράτειας, που ανεβάζουν ψηλά τον άνθρωπο.

Όσοι ψάχνουν την άρρητη γνώση των μυστηρίων χρειάζονται ψυχοπνευματική προετοιμασία και τήρηση ορισμένων κανόνων και αρχών. Πρέπει να πιστεύουν ότι μπορούν να πετύχουν αυτό που σκοπεύουν να επιχειρήσουν. Η σύγχρονη ψυχολογία διδάσκει ότι μπορούμε να πετύχουμε ό,τι σκεφτόμαστε.

Ο ερευνητής πρέπει:

• Να γνωρίζει ότι η θέληση είναι παντοδύναμη και ανεξερεύνητη, επηρεάζει δε θεούς και ανθρώπους.
• Να μην πιστεύει στην τύχη, τη μοίρα και το πεπρωμένο γιατί αλλάζουν συνεχώς. Να πιστεύει μόνο στις δυνάμεις του.
• Να είναι τολμηρός. Ο τολμών νικά.
• Να μην υποτιμάει τον εαυτό του, γιατί νεκρώνει τη δύναμη και τη θέληση του.
• Να υπάρχει υπομονή και επιμονή. Η υπομονή ανατρέπει αυτό που λένε πεπρωμένο και η επιμονή αυτό που λένε τύχη.
• Να μην είναι ανυπόμονος, να μην χρονοτριβεί με αναβολές και να μην αμφιβάλλει για την επιτυχία του σκοπού του.
• Να μην τρομάζει από τα λάθη και τις αποτυχίες, από αυτά μαθαίνει. Για κάθε αποτυχία ή επιτυχία, υπάρχει μια αιτία, ας ψάξει να τη βρει. Η αποτυχία είναι μια απλή καθυστέρηση του επιδιωκόμενου σκοπού.
• Να μην εγκαταλείπει την προσπάθεια όταν αποτύχει. Όλοι οι άνθρωποι έχουν μια σημαντική ευκαιρία στη ζωή τους, που πάντα έρχεται, αρκεί να την περιμένουν.
• Να μην υπάρχει εγωισμός, υπεροψία. Το αίσθημα ανωτερότητας και του εκλεκτού είναι εκδηλώσεις διαταραγμένων ανθρώπων.
• Να έχει εννοήσει το «Γνώθι σ' αυτόν», που είναι η δυσκολότερη προσπάθεια.

Στην πραγματικότητα το παρελθόν δεν υπάρχει, ούτε και το μέλλον. Μόνο το παρόν υπάρχει. Αυτό που ονομάζουμε παρελθόν είναι μόνο η προσωπική μας ερμηνεία για ένα περασμένο γεγονός που δεν υφίσταται πια.

Παρόλα αυτά οι πεποιθήσεις, οι ανάγκες, τα συναισθήματα, οι φοβίες και οι προσδοκίες μας πηγάζουν και δημιουργούνται από τις εμπειρίες του παρελθόντος και κυρίως της παιδικής ηλικίας. 

Οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας είναι τόσο καθοριστικές που συνήθως, ως ενήλικες, καταλήγουμε να λειτουργούμε με δυο τρόπους σκέψης: Τον ένα που βασίζεται στη λογική πως είμαστε απόλυτα ασφαλείς, ικανοί και άξιοι δέκτες της αγάπης και της αποδοχής των άλλων και τον άλλο τρόπο σκέψης, που τροφοδοτείται από το παιδί που ήμασταν κάποτε και μας κρατά δέσμιους στο φόβο και την αμφιβολία.

Για να πετύχουμε, λοιπόν, να λειτουργούμε σύμφωνα με τις ανάγκες και τις επιθυμίες του πραγματικού μας εαυτού και να βιώσουμε την πραγματικότητα που επιθυμούμε θα πρέπει πρώτα να αποτινάξουμε τους προγραμματισμούς των παιδικών μας χρόνων. 

Ακολουθεί μια άσκηση που έχει ως σκοπό να μας φέρει σε επαφή με το «εσωτερικό μας παιδί», ώστε να φέρουμε στο φως κρυμμένα συναισθήματα και αναμνήσεις και να καταφέρουμε να απελευθερωθούμε από αυτά. Όταν μεταβάλλουμε την αντίληψη που έχουμε για κάποιο γεγονός τότε πετυχαίνουμε να αλλάξουμε και το ίδιο το παρελθόν, αφού το παρελθόν δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια ερμηνεία.

Προτού ξεκινήσετε με την άσκηση μπορείτε να ξεφυλλίσετε ένα άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες, ώστε να βοηθήσετε το υποσυνείδητο σας να επαναφέρει κάποιες μνήμες του παρελθόντος.

Καθίστε σε μια άνετη θέση, με την πλάτη ίσια και τις παλάμες να κοιτάζουν προς τα πάνω. Εισπνεύστε και εκπνεύστε αργά από τη μύτη και χαλαρώστε σιγά-σιγά όλο το σώμα σας. Έπειτα επικεντρωθείτε στο τρίτο σας μάτι και δείτε τον (σημερινό) εαυτό σας να βρίσκεται σε κάποιο μέρος που αγαπούσατε στο παρελθόν, είτε αυτό είναι το παιδικό σας δωμάτιο, μια παραλία ή κάποιο άλλο σημείο που σας είναι οικείο. Προσπαθήστε να οραματιστείτε όσες πιο πολλές λεπτομέρειες μπορείτε από το χώρο αυτό. Έπειτα δείτε να εμφανίζεται μπροστά σας το παιδί που ήσασταν κάποτε. Επιτρέψτε του να εμφανιστεί σε όποια ηλικία επιθυμεί αυτό. (Συνήθως την πρώτη φορά βλέπουμε το παιδί σε μικρότερη ηλικία και καθώς η άσκηση επαναλαμβάνεται μεταβάλλεται και η ηλικία του παιδιού). Μιλήστε μαζί του, ρωτήστε το πώς νιώθει, ποια είναι τα συναισθήματα του, τι είναι αυτό που επιθυμεί, τι φοβάται ή ότι άλλο εσείς θέλετε. Κάθε φορά περιμένετε για λίγο για να ακούσετε ή να νιώσετε την απάντηση του. Έπειτα μιλήστε του για τις δικές σας ανάγκες και επιθυμίες. Πλησιάστε το παιδί και πάρτε το στην αγκαλιά σας, πείτε του πόσο πολύ το αγαπάτε και πως το συγχωρείτε για όλα τα λάθη του. Επιτρέψτε να βγουν στην επιφάνεια τα συναισθήματα που νιώθετε και έπειτα σφίξτε δυνατά στην αγκαλιά σας το παιδί, νιώστε το να λιώνει μέσα στην αγκαλιά σας και να γίνεστε ένα.

Ο καθένας από εμάς βιώνει την δική του, υποκειμενική, πραγματικότητα μέσα από τις αντιλήψεις και τις ερμηνείες του για το τι έχει συμβεί, για το τι συμβαίνει και επίσης μέσα από τις προσδοκίες του για το τι θα μπορούσε να συμβεί.

Σύμφωνα με διάφορες εσωτερικές διδασκαλίες αυτή η πραγματικότητα δημιουργήθηκε υπακούοντας σε τέσσερις βασικούς συμπαντικούς νόμους:

• Το νόμο της έλξης, ο οποίος εν ολίγοις πρεσβεύει ότι έλκουμε αυτό που φοβόμαστε, αυτό που απορρίπτουμε, αυτό που αντιστοιχεί στις ενοχές μας, ή αυτό που προσδοκούμε.
• Το νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος, σύμφωνα με τον οποίο οτιδήποτε βιώνουμε τώρα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά επιστροφή όσων έχουμε σκεφτεί ή πράξει στο παρελθόν.
• Το νόμο της ερμηνείας, σύμφωνα με τον οποίο ανάλογα με τον τρόπο που θα επιλέξουμε να ερμηνεύσουμε ένα ερέθισμα ή ένα γεγονός θα βιώσουμε και τη δική μας, μοναδική, πραγματικότητα.
• Το νόμο του κάρμα, που θέλει οτιδήποτε βιώνουμε να είναι ένα είδος μαθήματος το οποίο έχουμε επιλέξει ασυνείδητα και θα μας βοηθήσει να εξελιχθούμε ως ψυχές.

Θα περίμενε κανείς πως τέτοιου είδους πεποιθήσεις θα είχαν ένα μοιρολατρικό χαρακτήρα, αλλά συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, αφού κάθε θεωρία από τις παραπάνω μας τοποθετεί ως δημιουργούς της πραγματικότητας μας και επομένως διδάσκει ότι έχουμε τη δυνατότητα οποιαδήποτε στιγμή το αποφασίσουμε να αλλάξουμε τη ζωή και το πεπρωμένο μας.

Πως θα μπορούσαμε να το πετύχουμε αυτό;

• Εντοπίζοντας ποια μαθήματα έχουμε να μάθουμε από οτιδήποτε μας συμβαίνει. Με αυτό τον τρόπο θα αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε όλες τις εμπειρίες που βιώνουμε σαν μια ευκαιρία για εξέλιξη και θα πάψουμε να τις κατατάσσουμε σε καλές ή κακές, θετικές ή αρνητικές.
•  Αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύουμε όσα συμβαίνουν στη ζωή μας. Είναι σημαντικό να παρατηρούμε τι είδους σκέψεις κάνουμε καθημερινά, προσπαθώντας να ενδυναμώσουμε αυτές που μας κάνουν να νιώθουμε ασφάλεια, αξία, ηρεμία, νόημα και ευτυχία.
• Νιώθοντας σεβασμό και αγάπη προς τους άλλους. Σύμφωνα με τον νόμο των συγκοινωνούντων δοχείων ή της συμπαθητικής δόνησης ακόμα κι αν δεν εκφράσουμε τα συναισθήματά μας ή τις σκέψεις μας, οι άλλοι τα εισπράττουν, τα βιώνουν και αντιδρούν βάσει αυτών και όχι βάσει όσων εμείς επιλέγουμε να προβάλλουμε σε αυτούς.
• Ακολουθώντας την εσωτερική μας καθοδήγηση. Πρέπει να νιώθουμε μέσα μας ένα αίσθημα εμπιστοσύνης και ασφάλειας αν όχι προς το σύμπαν, τότε προς τον ίδιο μας τον εαυτό, αναγνωρίζοντας τη θεϊκή του φύση. 
• Μετρώντας την εξέλιξη μας με τις αρετές. Η πρόοδος μας στη ζωή δεν μετράται από τα πόσα υλικά αγαθά έχουμε καταφέρει να αποκτήσουμε, ούτε η πνευματικότητα μας από το πόσο βιβλία έχουμε διαβάσει ή από το πόσες ώρες έχουμε διαλογιστεί. Έχουμε εξελιχθεί πραγματικά όταν έχουμε καταφέρει να βιώσουμε την ευτυχία και την ηρεμία, όταν έχουμε αναπτύξει αρετές όπως η ταπεινοφροσύνη, η ανιδιοτέλεια, η αγάπη, η ενότητα κλπ.
• Αποφασίζοντας να αγαπάμε τον εαυτό μας και τους άλλους χωρίς όρους. Η προσπάθεια να αγαπάμε χωρίς όρους είναι η ολοκλήρωση του σκοπού της ζωής μας και για να το πετύχουμε χρειάζεται φώτιση, εσωτερική ασφάλεια και βίωμα του πραγματικού εαυτού.

Ένας καλός τρόπος για να πετύχουμε τα παραπάνω είναι να μπαίνουμε στη διαδικασία να αναρωτιόμαστε πως θα αντιδρούσαμε αν είχαμε ήδη τελειοποιήσει όλες αυτές τις αρετές. Να κάνουμε νοερές ερωτήσεις στον εαυτό μας πως θα αντιδρούσε σε μια δεδομένη κατάσταση αν ένιωθε αγάπη χωρίς όρους ή αν ένιωθε πραγματικά ασφαλής κλπ. 

Αλλάζοντας πεποιθήσεις, αλλάζουμε και συμπεριφορές, αλλά ,καμιά φορά, μπορούμε να προκαλέσουμε αλλαγές στις πεποιθήσεις, με το να συμπεριφερθούμε με τον τρόπο που θα συμπεριφερόμασταν αν είχαμε ήδη αλλάξει πεποιθήσεις.

Το Jin Shin Jyutsu είναι μια αρχαία ιαπωνική τέχνη και μια ισχυρή εναλλακτική πρακτική για την υγεία. Εναρμονίζει την ενέργεια της ζωής στο σώμα, η οποία προωθεί τη σωματική, πνευματική, ψυχική και συναισθηματική υγεία.

Μερικά από τα οφέλη της Jin Shin Jyutsu είναι:

 Σύμφωνα με αυτή την παράδοση, κάθε μέρος του χεριού συνδέεται με διαφορετικά συναισθήματα ή όργανα:

Αντίχειρας: Συναισθηματικός πόνος, ανησυχία, θλίψη, λύπη, κατάθλιψη, άγχος,  στρες, ένταση,  θέματα του στομάχου, δερματικές παθήσεις, πονοκέφαλος.

Δείκτης:  Φόβος, τρόμος, διανοητική σύγχυση, απογοήτευση, πόνοι στην πλάτη, προβλήματα  των ούλων, προβλήματα του πεπτικού συστήματος, των νεφρών, της ουροδόχου κύστης.

Μέσος:  θυμός, οργή, αγανάκτηση, ευερεθιστότητα, αναποφασιστικότητα, σχέσεις, πονοκέφαλος, κόπωση, κράμπες, κυκλοφορία.

Παράμεσος:  Άγχος, ανησυχία,  φόβος της απόρριψης, αρνητικότητα, δερματικές παθήσεις, προβλήματα στην πέψη, αναπνευστικά προβλήματα, έντερο.

Μικρό δάχτυλο:  Χαμηλή αυτοεκτίμηση, ανασφάλεια, νευρικότητα, επικριτικότητα, πίεση του αίματος, πονόλαιμο, τυμπανισμό, καρδιά, έντερο.

Παλάμη:  Κόπωση, κατάθλιψη, απελπισία,  διάφραγμα

Ακολουθεί μια εύκολη άσκηση με άπλες πιέσεις σε διάφορα σημεία του χεριού,  που παίρνει μόλις πέντε λεπτά:

Ενώ επικεντρώνεστε σε οποιοδήποτε συναισθήματα ή πάθηση που χρήζει προσοχής, κρατήστε το αντίστοιχο δάχτυλο με το αντίθετο χέρι τυλίγοντας όλα τα δάχτυλα και τον αντίχειρα γύρω του. Εισπνεύστε και εκπνεύστε βαθιά.

Κρατήστε κάθε δάκτυλο για περίπου ένα έως δύο λεπτά, και μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα, θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε μια παλλόμενη αίσθηση. Αυτό είναι απόλυτα φυσικό.

Όταν εργάζεστε στην παλάμη του χεριού για ψυχική ηρεμία, πιέστε προς τα κάτω με τον αντίχειρα του αντίθετου χεριού, υπό γωνία και με κατεύθυνση προς το μεσαίο δάχτυλο και πάλι κρατήστε για ένα ή δύο λεπτά. Όταν πατηθεί, η παλάμη του χεριού μπορεί να προσφέρει μια πλήρη χαλάρωση του σώματος

Εισπνεύστε, αναπνέοντας ήρεμα, έχοντας στο νου σας γαλήνιες σκέψεις και συναισθήματα και στη συνέχεια, εκπνέοντας  αφήστε να φύγει  οποιαδήποτε συναισθηματική φόρτιση ή σωματική δυσφορία που θέλετε να καθαρίσετε.

Καθώς  αφήνετε να φύγει η συναισθηματική ή σωματική ένταση, φανταστείτε την αρνητική ενέργεια να κατευθύνεται από τα δάκτυλα προς  τη γη και να απορροφάται από αυτή.

Επειδή τα ενεργειακά κανάλια που περνούν μέσα από τα δάχτυλα, συσχετίζονται με συγκεκριμένα συναισθήματα ή όργανα, η ενέργεια της άσκησης θα αρχίσει να διασκορπίζεται σε όλο το σώμα καθώς η άσκηση συνεχίζεται.

Για την πλήρη ισορροπία του σώματος και την εναρμόνιση του, επαναλάβετε την άσκηση σε κάθε δάχτυλο, και κρατήστε την πίεση για λίγο ακόμη

Ζούσε κάποτε ένας άνθρωπος, ο οποίος ήταν παρά πολύ φτωχός. Ανάμεσα στα λιγοστά υπάρχοντα που είχε στην καλύβα του ήταν και ένα ξύλινο άγαλμα του Βούδα, στον οποίο προσευχόταν καθημερινά.

Ένα βράδυ έκανε πολύ κρύο και τα ξύλα είχαν τελειώσει από νωρίς. Η φωτιά σιγά σιγά έσβησε και ο άνθρωπος τυλίχτηκε σε μια γωνιά με μια κουβέρτα, αλλά το κρύο ήταν τόσο ανυπόφορο, που ένιωθε ότι σε λίγο θα πέθαινε. Καθώς έτρεμε από την παγωνιά, εμφανίστηκε μπροστά του ο Βούδας και του είπε:

Γιατί κάθεσαι και παγώνεις, ενώ μπορείς να ρίξεις το άγαλμα μου στη φωτιά και να ζεσταθείς; 

Ο φτωχός νόμισε ότι τον επισκέφτηκε κάποιος δαίμονας που με δόλιο τρόπο προσπαθούσε να τον κάνει να κάψει το άγαλμα, και φώναξε: 

Μα τι λες; Να κάψω τον Βούδα; Δε θα το κάνω ποτέ! 

Ο Βούδας του απάντησε γελώντας:

Αν με βλέπεις μέσα στο άγαλμα τότε με χάνεις. Δεν είμαι μέσα σ’ αυτό το ξύλο αλλά μέσα σε σένα. Δεν είμαι στο αντικείμενο της προσευχής αλλά σ’ αυτόν που προσεύχεται. Εγώ είμαι που τουρτουρίζω μέσα σε σένα! Σε παρακαλώ, κάψε το άγαλμα μου.

Τότε ο φτωχός, αφού κατάλαβε τα λόγια του Βούδα, έριξε το ξύλινο άγαλμα στη φωτιά και ζεστάθηκε για όλο το υπόλοιπο βράδυ. Έτσι, έζησε για πολλά χρόνια ακόμα, συνεχίζοντας να προσεύχεται καθημερινά στη φτωχική του καλύβα.

Αναπνοή με εναλλαγή ρουθουνιών (nadi shodhana pranayama / alternate nostril breath)

Το πέμπτο τσάκρα είναι το πρώτο από τα υψηλά τσάκρα. Βρίσκεται στο κέντρο του λαιμού, ανοίγει προς τα εμπρός και συνδέεται με ένα δευτερεύον τσάκρα που βρίσκεται στον αυχένα και ανοίγει προς τα πίσω. 

Το στοιχείο του πέμπτου τσάκρα είναι ο αιθέρας και το βασικό του χρώμα το ανοικτό μπλε. Συνδέεται με το δεύτερο και τρίτο κέντρο και οποιαδήποτε ανισορροπία σε αυτά μπορεί να προκαλέσει προβλήματα ακόμα και στις βασικές λειτουργίες του, οι οποίες είναι σχετικές με την ομιλία και την προσωπική έκφραση.

Μέσα από το πέμπτο τσάκρα εκφράζουμε τις ιδέες και τα συναισθήματα μας και επικοινωνούμε με το περιβάλλον μας. Λαμβάνουμε, επίσης, πληροφορίες μέσω της λειτουργίας της ακοής, αλλά και ανώτερη καθοδήγηση, έμπνευση, πληροφορίες από το παρελθόν και το μέλλον και σκέψεις άλλων όντων μέσω της διακοής. 

Μέσω του τσάκρα του λαιμού οι ενέργειες όλων των κατώτερων τσάκρα εκφράζονται προς τα έξω και γίνονται τέχνη. Γίνονται μουσική, χορός, ζωγραφική, συγγραφή, ποίηση, αλλά και κάθε άλλη μορφή δημιουργικής έκφρασης.

Όταν το τσάκρα του λαιμού λειτουργεί αρμονικά τότε μπορούμε να εκφράζουμε ελεύθερα και ειλικρινά τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας. Μπορούμε και παρουσιάζουμε τον εαυτό μας όπως ακριβώς είναι, χωρίς υπερβολές ή ντροπή και χωρίς να μας επηρεάζει η γνώμη των άλλων. Είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τον εαυτό μας, αλλά και τους άλλους και να δίνουμε σωστές συμβουλές, όταν αυτό είναι απαραίτητο. Η άποψη μας εκφράζεται ξεκάθαρα και με θάρρος και η φωνή μας είναι διαυγής, μεστή και μελωδική. Δεν παρασυρόμαστε εύκολα και διατηρούμε την ανεξαρτησία μας και την ελευθερία μας. Επίσης έχουμε αναπτυγμένη διαίσθηση και την ικανότητα να λαμβάνουμε «ανώτερη» καθοδήγηση, όποτε την έχουμε ανάγκη. 

Η κύρια αιτία δυσαρμονίας αυτού του κέντρου είναι ο φόβος για την γνώμη των άλλων, ο οποίος περιορίζει την αυτοέκφραση και δημιουργεί προβλήματα στην επικοινωνία με το περιβάλλον μας. 

Όταν το πέμπτο τσάκρα υπολειτουργεί τότε γινόμαστε ντροπαλοί, λιγομίλητοι και αδυνατούμε να εκφράσουμε την εσωτερική μας αλήθεια, αλλά και τις σκέψεις μας. Λαμβάνουμε συνεχώς υπόψη μας τη γνώμη των άλλων και λειτουργούμε σύμφωνα με τις δικές τους αρχές και επιθυμίες. Γινόμαστε απρόθυμοι, αντικοινωνικοί και ανειλικρινείς λόγω της χαμηλής μας αυτοπεποίθησης. Τελικά οι άλλοι δεν βρίσκουν κανένα ενδιαφέρον στα λόγια μας και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που μας βυθίζει όλο και πιο πολύ στην ανασφάλεια. Σταδιακά παρουσιάζονται προβλήματα στην ομιλία, η φωνή μας γίνεται μονότονη και ασθενική και είναι δυνατό να παρουσιάσουμε ακόμα και τραυλισμό. Ως συνέπεια των παραπάνω καταλήγουμε να χρησιμοποιήσουμε υπερβολικές τεχνικές έκφρασης για να έλξουμε την προσοχή των άλλων.

Όταν το τσάκρα του λαιμού υπερλειτουργεί τότε γινόμαστε φλύαροι και θορυβώδεις. Η ομιλία μας γίνεται επιθετική, αδιάφορη και παγερή. Η φωνή μας μπορεί να είναι δυνατή, αλλά τα λόγια μας να φαντάζουν ασήμαντα στους άλλους. Γινόμαστε υπερβολικά δογματικοί και μερικές φορές εκφραζόμαστε με άσχημο τρόπο.

Οι ασθένειες που σχετίζονται με τη μη ομαλή λειτουργία του πέμπτου κέντρου είναι αυτές που εντοπίζονται στην περιοχή του λαιμού, όπως προβλήματα στις αμυγδαλές, το λάρυγγα και τον φάρυγγα, αλλοιώσεις της φωνής, ή προβλήματα του θυρεοειδή αδένα. 

Άλλες ασθένειες που εκδηλώνονται στο σώμα είναι οι πόνοι στον αυχένα, προβλήματα στα ιγμόρεια και τα αυτιά, παθήσεις του στόματος και της γνάθου, πόνος στους ώμους ή τα χέρια, προβλήματα στους πνεύμονες και χρόνια κόπωση.

Οι ψυχικές ασθένειες που είναι σχετικές με την ανισορροπία αυτού του κέντρου είναι τα προβλήματα στην εκφορά του λόγου και την επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και η ανάγκη απομόνωσης.

Προκειμένου να επιφέρουμε ξανά ισορροπία σε αυτό το κέντρο θα πρέπει να ασχοληθούμε με δραστηριότητες που μας βοηθούν να εκφράσουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας, όπως είναι η συγγραφή, η τήρηση ημερολογίου, η ζωγραφική, ο χορός και το τραγούδι. Μπορούμε να φοράμε ένα μπλε φουλάρι στο λαιμό και γενικά να εντάξουμε το μπλε χρώμα στην καθημερινότητα μας (αξεσουάρ, ρούχα, αντικείμενα διακόσμησης κλπ). Να εξασκούμαστε στην άσκηση της σιωπής και της μη κρίσης, ειδικά αν το πέμπτο τσάκρα μας υπερλειτουργεί. Μπορούμε επίσης να εκτελούμε ασκήσεις της γιόγκα που ενεργοποιούν την περιοχή του θώρακα και του λαιμού, να κάνουμε ρέικι, διαλογισμό ή άλλου είδους ενεργειακές θεραπείες. Μπορούμε, τέλος, να ξαπλώνουμε και να ατενίζουμε τον γαλάζιο ουρανό και να φοράμε στο ύψος του λαιμού μας κρυστάλλους ή λίθους στο χρώμα του γαλάζιου ή του μπλε, όπως είναι ο αμαζονίτης, ο μπλε χαλαζίας, η μπλε τουρμαλίνη και το τυρκουάζ. 

Καθίστε οκλαδόν με τα χέρια να ακουμπούν απαλά στους μηρούς και τις παλάμες να κοιτάζουν προς τα πάνω. Αρχίστε να εισπνέετε και να εκπνέετε αργά από τη μύτη. Παρατηρείστε για λίγο την αναπνοή σας και έπειτα αρχίστε να χαλαρώνετε σιγά - σιγά όλο σας το σώμα ξεκινώντας από τις πατούσες και φτάνοντας μέχρι την κορυφή του κεφαλιού. Όταν νοιώσετε πως έχετε χαλαρώσει αρκετά αρχίστε να οραματίζεστε ένα μπλε διαμάντι, στο μέγεθος σας, το οποίο βρίσκετε ακριβώς απέναντι σας. Ξεκινήστε να του δίνετε ενέργεια μέχρι να το δείτε να πάλλεται και να ακτινοβολεί από τη μπλε-χρυσή ενέργεια που εσείς του δίνετε. Έπειτα δείτε το να μικραίνει και να γίνεται ένα μικρό διαμάντι πάνω στην παλάμη του χεριού σας, μέσα στο οποίο συμπυκνώνεται όλη η θεραπευτική ενέργεια που του έχετε δώσει. Πάρτε το και τοποθετήστε το στο λαιμό σας. Δείτε το για λίγο να περιστρέφεται αρχικά με την αντίθετη φορά και έπειτα (και για πάντα) με την ορθή φορά περιστροφής, ανάλογα με το φύλο σας. Όταν τελειώσετε με αυτή τη διαδικασία κουνήστε ελαφρά τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών και ανοίξτε τα μάτια σας.

Οποιαδήποτε στιγμή νοιώσετε την ανάγκη εστιάστε στην περιοχή του λαιμού σας και νοιώστε το μπλε διαμάντι να περιστρέφεται μέσα σε αυτόν θεραπεύοντας και ισορροπώντας αυτό το κέντρο. 

Για να αποκτήστε κάποιες γενικότερες γνώσεις σχετικά με την λειτουργία των τσάκρας μπορείτε να διαβάσετε και το παρακάτω άρθρο: Αύρα και chakras, εισαγωγή